Blog

Jul08

Η Έπαυλη του Ηρώδη Αττικού στην Εύα Δολιανών

Τα ερείπια της Έπαυλης του Ηρώδη Αττικού

Στην Εύα Δολιανών, 8 χλμ από το Παράλιο Άστρος, βρίσκεται η Έπαυλη του Ηρώδη του Αττικού, ένα από τα σημαντικότερα μνημεία των ρωμαϊκών χρόνων.

Η Έπαυλη εντοπίστηκε το 1809 από τον Άγγλο περιηγητή William Martin Leake, βέβαια τα ερείπια είχαν ήδη εντοπισθεί από τα προεπαναστατικά χρόνια σύμφωνα με τους μοναχούς της Μονής Λουκούς που βρίσκεται εκεί. Ο αρχαιολόγος Κωνσταντίνος Ρωμαίος ήταν αυτός που έκανε την ταύτιση της έπαυλης το 1906. Κατά την αρχαιότητα, εκεί βρισκόταν το ιερό του Πολεμοκράτη, εγγονού του Ασκληπιού, που αργότερα λέγεται πως χτίστηκε εκεί ο ναός της Μονής Λουκούς.

Ο Ηρώδης Αττικός (103-179 μΧ) ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας και κληρονόμησε την έπαυλη στην Εύα από τον πατέρα του. Έχοντας καταλάβει αρκετά αξιώματα σε Ελλάδα και Ρώμη, θέλησε να επεκτείνει το χώρο και καθώς ήταν ταυτόχρονα λάτρης και συλλέκτης της τέχνης διαμόρφωσε την έπαυλη σε ένα είδος μουσείου αρχαίας τέχνης.




Το συγκρότημα ξεπερνούσε τα 20,000 τ.μ. και θεωρείτο αγροτική έπαυλη επειδή ταυτόχρονα εκμεταλλευόταν τη γη. Σήμερα ο χώρος που έχει ανασκαφεί φτάνει τα 1,300 τ.μ. και περιλαμβάνει αίθριο, στοές με υψηλής τέχνης ψηφιδωτά δάπεδα, κίονες, γλυπτά, υδραγωγείο με δύο χαρακτηριστικά τόξα, κεραμικά και επιγραφές.




Οι πρώτες ανασκαφές ξεκίνησαν το 1978 που έφεραν στο φως τα πρώτα ευρήματα. Ο χώρος, όπως είναι φυσικό, έχει υποστεί πολλές καταστροφές, βανδαλισμούς μέσα από επιδρομές και αδιαφορία κατά την πάροδο των χρόνων. Ευτυχώς σπουδαία ευρήματα βρίσκονται στα αρχαιολογικά μουσεία του Άστρους και της Τρίπολης.
 





Το υδραγωγείο με τα δύο τόξα


























 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ευχαριστούμε το Στάθη Βλαχάκη για την ευγενική προσφορά των φωτογραφιών του
 

Jul05

Η σπηλιά της Μπουμπουλίνας στο Παράλιο Άστρος


Η σπηλιά της Μπουμπουλίνας στο Παράλιο Άστρος (δεξιά)


Η περιοχή μας έχει σπουδαία ιστορία με την ανθρώπινη παρουσία και δραστηριότητα να υπολογίζεται ότι ξεκίνησε από την Νεολιθική εποχή.

Στα χρόνια της Ελληνικής επανάστασης η Κυνουρία είχε πρωταγωνιστικό ρόλο με στρατιωτικές και πολιτικές πρωτοβουλίες και αρμοδιότητες. Στις 5 Ιουνίου 1822 η Πελοποννησιακή Γερουσία έγραψε στον Πάνο (Άκουρο) Ζαφειρόπουλο να επισπεύσει με τους Τσάκωνες του για να υπερασπιστούν την πατρίδα.στη μάχη στα Δερβενάκια τον Ιούλιο του 1822. Νωρίτερα είχε συμμετάσχει με επιτυχία στη νικηφόρα μάχη Βερβένων-Δολιανών και στην άλωση της Τριπολιτσάς το 1821.

Το 1824 οι αδερφοί Ζαφειρόπουλοι ανακατασκεύασαν και βελτίωσαν το κάστρο στην κορυφή του λόφου του Παραλίου Άστρους. Τον Αύγουστο του 1826, 1200 άτομα οχυρωμένα στο κάστρο απέκρουσαν τις επιθέσεις του Ιμπραήμ τονώνοντας το ηθικό όλων των Ελλήνων. Σύμφωνα με μαρτυρίες του Κολοκοτρώνη ήταν το μόνο κάστρο που δεν καταπατήθηκε ή κυριεύτηκε από τους Τούρκους.

Έτσι σε μια τόσο δεσπόζουσα παρουσία ενός κάστρου δεν θα ήταν δυνατόν να λείπουν μυστικές διαβάσεις ή στοές για να δικαιολογήσουν τις επιτυχίες του! Ένα τέτοιο μέρος είναι η Σπηλιά της Μπουμπουλίνας. Πήρε το όνομα της από την ηρωίδα του '21, επειδή γινόταν τροφοδοσία από τον Σπετσιώτικο στόλο ο οποίος ήταν υπό την διοίκηση της. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει υπόγεια διάβαση ή στοά αν και υπάρχουν υπόγειες διαβρώσεις στο "νησί". Όταν έφτανε ο "Αγαμέμνων", πλοίο της Μπουμπουλίνας, αγκυροβολούσε κοντά και οι τροφοδοσίες γίνονταν με διανομές βάρκας τις οποίες έπαιρναν οι κάτοικοι και ανέβαζαν στο κάστρο.

Η βορειοανατολική αυτή πλευρά του Παραλίου Άστρους προσεγγίζεται με βάρκα ή σκάφος.
Η σπηλιά έχει σχήμα τούνελ, αλλά είναι αρκετά μικρή.
Επίσης η περιοχή ενδείκνυται για κατάδυση καθώς η μορφολογία του βυθού είναι αρκετά ενδιαφέρουσα.




                                          Αγαπάμε και μαθαίνουμε τον τόπο μας!


Jul05

Παναρκαδικοί αγώνες κολύμβησης στο παράλιο Άστρος τη δεκαετία του 1960

Εκκίνηση των αθλητών στους κολυμβητικούς αγώνες στο Παράλιο Άστρος



Στις αρχές της δεκαετίας του '60 μετά από πρωτοβουλίες του Ειρηνοδίκη Τσούτσουβα και του διευθυντή Μονοπωλίου Αγγελόπουλου, άρχισαν να γίνονται οι Παναρκαδικοί Αγώνες Κολύμβησης στο Παράλιο Άστρος.

Η αθλητική αυτή οργάνωση ήταν γεγονός μεγάλης σημασίας για ολόκληρη την  Πελοπόννησο καθώς συμμετείχαν ομάδες από συλλόγους της Αθήνας και από την περιοχή όπως η τοπική ομάδα του Αχιλλέα.

Τον Ιούλιο του 1961 διεξήχθησαν οι πρώτοι Παναρκαδικοί αγώνες στο Παράλιο Άστρος υπό την παρουσία του Τρύφωνα Τριανταφυλλάκου, Υφυπουργού Προεδρίας της Κυβερνήσεως (υπό κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1958-1961), άλλων επισήμων και πάρα πολύ κόσμο για αυτό το πρωτόγνωρο γεγονός στην περιοχή. Τα έπαθλα και μετάλλια απονεμήθηκαν στο τέλος των αγώνων από τον κύριο Τριανταφυλλάκο.
Την επόμενη χρονιά, τον Ιούλιο και Αύγουστο του 1962, επίσης διεξήχθησαν οι 9οι Παναρκαδικοί Κολυμβητικοί Αγώνες με ακόμη πιο πολύ κόσμο και με περισσότερες συμμετοχές κολυμβητών και κολυμβητριών.

Παρέλαση των αθλητών στην παραλία


Η επόμενη φορά μάλλον άργησε λίγο. Στις 30 Ιουλίου 1967 γίνονται οι 14οι Παναρκαδικοί Κολυμβητικοί Αγώνες. Οι αθλητές διαγωνίζονται στην ελεύθερη κολύμβηση με το πλήθος να επευφημεί και να χειροκροτεί.

Αυτός ο θεσμός προφανώς έδωσε το έναυσμα για την τουριστική ανάπτυξη του Παραλίου Άστρους. Όλο και περισσότερος κόσμος άρχισε να επισκέπτεται αυτό το χωριό και όλο και περισσότερα μαγαζάκια και ταβέρνες άρχισαν να λειτουργούν και έτσι σήμερα το Παράλιο Άστρος είναι ένας δημοφιλής προορισμός της Πελοποννήσου.

Θα ήταν πολύ ενδιαφέρουσα κίνηση και θέλγητρο για την περιοχή αν γινόταν η αναβίωση αυτών των αγώνων ως έθιμο στο Παράλιο Άστρος. Οι αθλητικές εκδηλώσεις έχουν ένα παραπάνω κίνητρο για τη συμμετοχή και την προσέλευση κόσμου.

Jul05

Η ιστορία του κάστρου στο Παράλιο Άστρος

Νυχτερινή άποψη του κάστρου στο Παράλιο Άστρος



Πάνω στον λόφο του Παραλίου Άστρους δεσπόζει το μεσαιωνικό κάστρο. Βελτιώθηκε και ενισχύθηκε από τον Γουλιέλμο Βιλεαρδουίνο το 1256 μΧ για να υποτάξει τους Τσάκωνες της περιοχής και ονομάσθηκε Castello della Estella.

Στην περιοχή αυτή υπάρχουν επίσης υπολείμματα τείχους που έχτισαν οι Αιγινήτες από την κλασσική περίοδο και το κάστρο είχε επαφή με την Ακρόπολη Μυκηνών, το κάστρο της Οριάς και το κάστρο του Οριόντα λόγω της θέσης του.

Αργότερα το κάστρο δεν άντεξε μέσα στο χρόνο και κάποια σημεία του κατέρευσαν. Στις αρχές της επανάστασης του 1821 οι αδερφοί Ζαφειρόπουλοι επιστρέφουν από το εξωτερικό για να βοηθήσουν στον αγώνα κατά των Τούρκων. Οχυρώνουν το κάστρο και φτιάχνουν τρεις πύργους ως κατοικίες τους. Στις 5-6 Αυγούστου του 1826, 1200 στρατιώτες οχυρωμένοι στο κάστρο υπό την διοίκηση του Παναγιώτη Ζαφειρόπουλου νίκησαν τον πολυάριθμο στρατό του Ιμπραήμ, 8000 περίπου, και τους ανάγκασαν να υποχωρήσουν.

Το κάστρο σύμφωνα με τον Κολοκοτρώνη ήταν το μοναδικό που δεν κατακτήθηκε από τους Τούρκους στην Πελοπόννησο.


Πύλη του κάστρου




Σώζονται οι δύο εξωτερικές πύλες του κάστρου, δεξαμενές,  τμήματα του οχυρωματικού περιβόλου με πολεμίστρες και άλλα μέρη.











Το κάστρο εγκαταλείφθηκε και ερημώθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα. Η κατοικία του Παναγιώτη Ζαφειρόπουλου (ή Άκουρου, γιατί ορκίστηκε να μην κόψει τα μαλλιά και τα γένια του μέχρι να ελευθερωθεί ο τόπος του) ήταν χτισμένη σε θεμέλια παλιότερου οικήματος και η κατοικία του Κωνσταντίνου είναι σε καλύτερη κατάσταση από την τρίτη του Ιωάννη η οποία είναι σε ερειπωμένη κατάσταση.



Η πρόσβαση για τους επισκέπτες είναι εύκολη και προτείνεται για διαδρομή. Μόλις φτάσετε στην κορυφή θα απολαύσετε την υπέροχη θέα και θα ταξιδέψετε σε άλλες εποχές...