Blog

Jun18

Μονή Παλαιοπαναγιάς

Η είσοδος της Ιεράς Μονής
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Στις πρώτες στροφές του δρόμου Άστρους - Αγιάννη - Παναγίας Μαλεβής - Αγ. Πέτρου, 11 χλμ περίπου από το Παράλιο Άστρος, βρίσκεται φωλιασμένο στο ρέμα το μοναστήρι της Παλαιοπαναγιάς, αφιερωμένο στην Παναγία (στην Αγία Ελεούσα).  
 
Ι Σ Τ Ο Ρ Ι Α
 
Η πρώτη ιστορική μνεία της μονής γίνεται το 1612 ενώ άλλοι αναφέρουν ότι χτίστηκε το 1310. Το μοναστήρι είχε εγκαταλειφθεί πριν την επανάσταση, μεταξύ 1770-1778 και από το 1799 ο ηγούμενος Νικόδημος αναλαμβάνει την ανακαίνιση του. Η μονή διατηρεί τον αρχικό της χαρακτήρα με λίγες σύγχρονες επεμβάσεις. Το καθολικό είναι σταυρεπίστεγος τετρακιόνιος που έχει κτιστεί εκ θεμελίων το 1814 με την επίβλεψη του Νικόδημου, ο οποίος το 1825 προσθέτει Νάρθηκα. 
 
Η μονή έχει ανακαινισθεί τα τελευταία χρόνια και προσελκύει πιστούς και φυσιολάτρες λόγω του εξαιρετικού τοπίου και της γαλήνης που βρίσκει ο επισκέπτης. 
 
Το μοναστήρι διατηρεί σε κοντινή απόσταση μετόχι. Η μονή σήμερα είναι γυναικεία.
 
 
Ο ιερός ναός

 
 
 
ΠΟΤΕ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ
 
Η μονή γιορτάζει στις 15 Αυγούστου και την παραμονή τελείται πανηγυρικός εσπερινός. 
 
 
 
 

Jun15

Ιερά Μονή Λουκούς


 



 Μπορεί να έχετε περάσει άπειρες φορές από το μοναστήρι της Λουκούς που βρίσκεται κοντά στο Άστρος πάνω στον οδικό άξονα Τρίπολης-Άστρους (41 χλμ. από Τρίπολη, 4 χλμ. από Άστρος) αλλά πόσες φορές έχετε σταματήσει ή πόσες φορές έχετε σχεδιάσει να σταματήσετε αλλά δεν το έχετε κάνει;
Αν πάλι δεν το συναντάτε στο δρόμο σας, σήμερα θα σας δώσουμε μερικούς πολύ καλούς λόγους για να σας πείσουμε να κάνετε μία στάση.
ΙΣΤΟΡΙΑ
Η μονή Λουκούς είναι ένα από τα πιο όμορφα μοναστήρια της Αρκαδίας, είναι αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος και είναι κτίσμα του l2ου αιώνα με μεγάλο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον. Χτίστηκε στα ερείπια του ιερού του Πολεμοκράτη εγγονού του Ασκληπιού και σε παλαιοχριστιανική εκκλησία. 
Η μονή αυτή είχε τον Γολγοθά της κατά την πάροδο των χρόνων όπως και οι περισσότερες μονές αλλά ταυτόχρονα γνώρισε μέρες ακμής και έργου από τους μοναχούς της. Με την εισβολή των Τούρκων στη Πελοπόννησο η μονή ερημώθηκε μέχρι που κάποιοι έμποροι συνέβαλαν στην επαναλειτουργία της και με σιγίλλιο του Πατριάρχη Διονυσίου Β' (1546-1555) ξαναπήρε τη σταυροπηγιακή της αξία. Στα μέσα του 17ου αιώνα η μονή πυρπολήθηκε από τους Τούρκους και σαν να μην έφτανε αυτό το 1730 φτάνει στην Πελοπόννησο ο Γάλλος αββάς Φουρμόν, γνωστός καταστροφέας κλασικών αρχαιοτήτων. Αφού ισοπέδωσε τα πάντα σε Μυστρά, Σπάρτη και Αμύκλες περνάει από τη μονή όπου πρώτα αντιγράφει όλες τις επιγραφές και μετά καταστρέφει επιγραφές, μάρμαρα, πλάκες και αγάλματα.
Η μονή επιβιώνει και από αυτό το χτύπημα και αποτελεί σημαντική βοήθειας στον αγώνα για την απελευθέρωση. Οι μοναχοί μετέφεραν πολεμοφόδια και τρόφιμα στα Βέρβενα ρισκάροντας τη ζωή τους με τον στρατό του Ιμπραήμ να καταστρέφει και αυτή τη μονή στο πέρασμα του στις 5 Αυγούστου 1826, παραμονή της εορτής της.
 
Ρωμαϊκό υδραγωγείο πίσω από τη μονή
 
 
 
ΟΝΟΜΑΣΙΑ
Η προσωνυμία "Λουκού" προέρχεται μάλλον από τη Λατινική λέξη 'LUKUS' δηλ. ιερό δάσος και προέρχεται από την εποχή της Φραγκοκρατίας όπου διέμεναν καπουτσίνοι μοναχοί. Η μονή υπήρξε πάντοτε ανδρική μέχρι το 1946 που μετατράπηκε σε γυναικεία.
Στον ωραία διαμορφωμένο προαύλιο χώρο της μονής υπάρχουν γλυπτά που προέρχονται από την παρακείμενη έπαυλη του Ηρώδη του Αττικού, όπως και γλυπτά με περίτεχνο διάκοσμο που προέρχονται από το αρχαίο ιερό.
Με το ιερό αυτό είχε συνδεθεί ο Ηρώδης ο Αττικός ο οποίος είχε κτίσει δίπλα την έπαυλή του. Το καθολικό, όπως και άλλα κτίσματα της μονής, περιλαμβάνει εντοιχισμένα γλυπτικά τμήματα υστερορωμαϊκών χρόνων.
 

Η μονή έχει σημαντική βιβλιοθήκη με ιστορικά χειρόγραφα και κώδικες.Στο μοναστήρι βρέθηκε ανάγλυφο του 4ου αι. π.Χ. που αναπαριστά τον Ασκληπιό και την οικογένειά του, που εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών. Επίσης βρέθηκε τμήμα ράβδου με ελισσόμενο φίδι από άγαλμα του Ασκληπιού. Λίγα μέτρα πίσω από την μονή σώζεται ρωμαϊκό υδραγωγείο με χαρακτηριστικές καμάρες.
 

 

 

May10

Ιερά Μονή Μαλεβής


Η μονή μέσα στο δάσος δενδρόκερδου





Σε απόσταση  44 χλμ. από την Τρίπολη και 30 χλμ. από τον Παράλιο Άστρος βρίσκεται η γυναικεία μονή της Παναγίας Μαλεβής. Είναι  η πιο φημισμένη μονή της Κυνουρίας και προσελκύει μεγάλο αριθμό προσκηνητών. Χτισμένη στις πλαγιές του Πάρνωνα και σε υψόμετρο 950 μ. περιβάλλεται από δάσος της σπάνιας και προστατευμένης ποικιλίας του δενδρόκεδρου. 


ΙΣΤΟΡΙΑ

Η πρώτη μονή χτίστηκε το 14ο αιώνα. Η πρώτη αναφορά στη Μονή είναι το 1320 σε χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Παλαιολόγου. Η Μονή τότε βρισκόταν στη θέση Πουρνάρια λίγο πιο πάνω από τη θέση της σημερινής Μονής. Η μονή Μαλεβής στη σημερινή της θέση χτίστηκε το 1616 και είχε σημαντική προσφορά στον αγώνα του 1821. Πέντε χιλ. από τον Άγιο Πέτρο, στο δρόμο που οδηγεί στο Άστρος, είναι το μοναστήρι της Παναγίας της Μαλεβής. Γύρω στα 1600, στην προηγούμενη θέση της μονής (Πουρνάρια), είχε μονάσει ο Όσιος Νείλος, κατά κόσμον Νικόλαος Τερζάκης μαζί με το θείο του Μακάριο πριν φύγουν για το Άγιον Όρος.

Προεπαναστατικά το μοναστήρι αποτέλεσε καταφύγιο των κλεφταρματολών. Ανάμεσά τους ήταν και ο καπετάνιος Ζαχαριάς ο Βαρβιτσιώτης. Το 1786 πριν το Πάσχα σε επισόδειο ληστείας κατά του Τούρκου Αλή Σουλτάμπαση, οι Τούρκοι αποφάσισαν να καταστρέψουν τη Μονή. Η πρώτη τους όμως επίθεση αποκρούστηκε από τους άνδρες του Ζαχαριά και τους στοίχισε πολλές απώλειες. Λίγο αργότερα οι Τούρκοι, με συνεργασία του προεστού του Αγίου Πέτρου Κουτσόπαππα, επανήλθαν και βρίσκοντας ανυπεράσπιστη τη Μονή την κατέστρεψαν. Το Νοέμβριο του 1786 ο Ζαχαριάς έπιασε τον Κουτσόπαππα, του οποίου ας σημειωθεί ήταν υπηρέτης πριν από 5 χρόνια, αλλά τον άφησε ελεύθερο αφού τον ανάγκασε να καταβάλει 1500 γρόσια.

Από το 1802 μέχρι το 1805 η Μονή ανοικοδομήθηκε με εργασία και δαπάνες των κατοίκων της περιοχής. Κατά την επανάσταση χρησιμοποιήθηκε σαν νοσοκομείο και σαν στρατόπεδο. Το 1825 καταστράφηκε μερικά από τον Ιμπραήμ που κατά τη διάβασή του εκεί συνάντησε αντίσταση. Μετά την απελευθέρωση ανακαινίστηκε.
 
 
 
 
 
 
ΡΥΘΜΟΣ ΝΑΟΥ
 
Το καθολικό της Μονής είναι μικρός μονόκλιτος σταυρεπίστεγος ναός μέ τρούλο και περιέχει την εικόνα της Παναγίας, η οποία θεωρείται ότι είναι έργο του 1360. Η εικόνα θεωρείται θαυματουργή και πλήθη προσκυνητών συρέουν κάθε χρόνο για να την προσκυνήσουν. 
Στον περίβολο της μονής έχει κτιστεί νέος επιβλητικός ναός αφιερωμένος στην Παναγία. Δίπλα από τη μονή βρίσκεται η όμορφη μικρή εκκλησία του Οσίου Νείλου. 
Το συγκρότημα  της μονής περιλαμβάνει επίσης μεγάλη νεόδμητη πτέρυγα με ξενώνες και άλλους βοηθητικούς χώρους.
 
 
 
 
 
 
 

May10

Ιερά Μονή Φιλοσόφου

Πάνω από την αριστερή όχθη του ποταμού Λούσιου, στη βάση ενός ψηλού και άγριου βράχου και σχεδόν απέναντι α
πό τη
Μονή Φιλοσόφου, δεσπόζει το ιστορικό μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου. Χτίστηκε το 16ο αιώνα  και είναι σήμερα από τις μεγαλύτερες και ιστορικότερες μονές της Πελοποννήσου. Είναι ανδρική μονή και έχει τους περισσότερους μοναχούς σε σχέση με τις άλλες μονές της Αρκαδίας. Κατά την παράδοση, η ιδρυσή της ανάγεται στα μέσα του 12ου αιώνα (1167).

Το Καθολικό της είναι κτισμένο στην κοιλότητα του βράχου, έχει σχήμα θολωτής Βασιλικής και εξωτερικά φέρει αγιογραφίες. Παλαιότερα πρέπει στο σημείο αυτό να υπήρχε ασκητήριο. Οι τοιχογραφίες του, παρά τις φθορές, είναι αξιόλογες και σύμφωνα με τον Φώτη Κόντογλου ανάγονται στον 16ο αιώνα και ανήκουν στην κρητική σχολή.Μάλιστα θεωρούνται ότι ανήκουν στο Θεοφάνη τον Κρητικό και το Μόσχο. Η Μονή διαθέτει αξιόλογη βιβλιοθήκη με σημαντικά θεολογικά και φιλοσοφικά βιβλία. Στο Ηγουμενείο και στο Αρχονταρίκι υπάρχουν παλιές φωτογραφίες, εκκλησιαστικά πρόσωπα και γράμματα του Κολοκοτρώνη.

Λίγο πιο έξω από την Μονή σε ένα μικρό ύψωμα είναι κτισμένος το εκκλησάκι του θαυματουργού Αγίου Αθανασίου του νέου, Επισκόπου Χριστιανουπόλεως, προστάτη της μονής, με μέρος των λειψάνων του. Πρόκειται για το πνευματικό καύχημα της Γορτυνίας. Η θέση του προσφέρει πανοραμική θέα στο φαράγγι και την Αρχαία Γόρτυνα.
Επίσης στην περιοχή του μοναστηριού υπάρχει η μονόκλιτη βασιλική του Αγίου Ανδρέου και τα ασκηταριά του Ταξίαρχου Μιχαήλ, του Αγίου Γεωργίου, της Μεταμορφώσεως και του Αγίου Ελευθερίου.
 
 
ΙΣΤΟΡΙΑ

Από την ίδρυσή της σχεδόν η Μονή υπαγόταν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Στην περίοδο της τουρκοκρατίας γνώρισε μεγάλη ακμή και συνέβαλε σημαντικά στον αγώνα του 1821. Με βάση την οικονομική ευρωστία που απέκτησε λόγω των πολλών αφιερώσεων και δωρεών που δέχθηκε κατά τον 17ο αιώνα, κατόρθωσε να επιτελέσει αξιόλογο φιλανθρωπικό έργο. Συγχρόνως ήταν ασφαλές καταφύγιο για τους κυνηγημένους Έλληνες μετά τις επιδρομές των Τούρκων. Σε αυτό μάλιστα κατέφυγαν το 1779 οι Στεμνιτσιώτες για να σωθούν έπειτα από επιδρομή των Τούρκων. Η διάτρητη από τα βόλια πόρτα στην πύλη της μονής αποτελεί μαρτυρία από την πολιορκία της κατά το επεισόδια αυτό. Τελικά οι πολιορκημένοι διασώθηκαν και οι Τούρκοι αποχώρησαν.
Η συμμετοχή του μοναστηριού στην επανάσταση του 1821 ήταν πολυδιάστατη. Χρησίμευσε σαν καταφύγιο και ορμητήριο του Πλαπούτα και άλλων οπλαρχηγών και σαν νοσοκομείο για τους τραυματίες. Για τις ανάγκες του Αγώνα επίσης προσέφερε πολύτιμα ιερά σκεύη. Συγχρόνως ήταν κέντρο ανεφοδιασμού των πολιορκητών της Τριπολιτσάς. Τέλος πολλοί μοναχοί της  συμμετείχαν ενεργά στις μάχες.
Παρά όλη την μεγάλη του προσφορά, το μοναστήρι διαλύθηκε το 1834, με διάταγμα του Όθωνα. Τέσσερα χρόνια όμως αργότερα και μετά από ενέργειες των μοναχών και των κατοίκων της περιοχής τέθηκε πάλι σε λειτουργία (7.12.1838) με διάταγμα πάλι του Όθωνα.